Osuwiska

Dane SAR mogą stanowić istotne źródło informacji o zagrożeniu osuwiskami na rozległych obszarach.

Badanie osuwisk z wykorzystaniem danych radarowych SAR może mieć różny charakter. Przede wszystkim, na podstawie zobrazowań SAR  tworzy się cyfrowe modele terenu (tzw. DEM - Digital Elevation Model). Wykorzystywane są one m. in. w ocenie zagrożenia zjawiskiem osuwania gruntu. Dzięki analizie nachylenia terenu można wstępnie wytypować obszary potencjalnie zagrożone występowaniem osuwisk.

Wykorzystując technikę DInSAR bada się również tempo deformacji terenu w krótkim okresie czasu na wybranym obszarze badań. Pozwala to zazwyczaj na wstępną ocenę procesów deformacji. Aby można było w ogóle badać osuwiska za pomocą technologii SAR, muszą one mieć odpowiednio duży rozmiar (przynajmniej 200 x 200 m). Na obszarze osuwiska powinny znajdować się również budynki, drogi, lub inne elementy infrastruktury.                                                                              

Najlepsze rezultaty w badaniu osuwisk otrzymuje się wykorzystując technikę PSInSAR. W tym przypadku również liczy się obecność odpowiednich obiektów na badanym obszarze. Są to m.in. budynki, mosty, wiadukty czy inne elementy mocno odbijające fale radarowe. Na obszarach, gdzie występują tego typu obiekty, metoda PSInSAR zazwyczaj identyfikuje bardzo dużo stabilnych punktów, w których badane są następnie wielkości deformacji z dokładnością nawet do 1 mm na rok.

 

Chcesz wiedzieć więcej?

Skontaktuj się z nami. Udzielimy Ci szczegółowych informacji na temat wykorzystania obrazów radarowych w monitoringu środowiska.

Jeżeli nie jesteś pewien czy nasze usługi mogą być dla Ciebie przydatne napisz do nas. Wspólnie zastanowimy się nad problemem i pomożemy Ci podjąć decyzję.

Przejdź do Kontakt.

 

Akademia Górniczo Hutnicza Inno AGH